.

Hoe ik raak schoot!

Terugkijkend heb ik na de Havo best veel van mijn doelen behaald. Ik vind het leuk om met jullie te delen hoe dat is gelukt. Ik ben dit jaar afgestudeerd als Toegepast Psycholoog. Op dit moment bezig met een pre-master Klinische Psychologie aan de universiteit. Het was niet altijd makkelijk, maar het is gelukt! Hoe? Ik heb een doel voor ogen en doe er alles aan om dit te bereiken.

Zoveel mogelijkheden…

Aan het eind van de Havo moest ik net als iedere leerling die ene beslissing maken. Welke studie ga ik doen? Er zijn zo ontzettend veel mogelijkheden. Voor mij waren dit er misschien wel wat minder. Ik kon door mijn beperking natuurlijk geen sportdocent worden, of in de bouw gaan werken. Dit vond ik niet erg. Mijn interesse lag toch elders. Vanaf ongeveer mijn vijftiende wist ik dat ik mensen wilde helpen die mentaal even niet zo goed in hun vel zitten. Dus ja, dan kom je al snel uit op maatschappelijk werker of Toegepast Psycholoog. Op deze studies richtte ik dan ook mijn pijlen.

Op onderzoek uit

Vervolgens moest ik een keuze gaan maken. Om dit goed te doen heb ik voor beide opleidingen open dagen bezocht. Ook heb ik meegedaan aan mee-loopdagen. Die waren heel nuttig. Hierdoor kreeg ik een beter beeld van wat de opleidingen precies inhielden. Ook fijn was dat ik meteen kon zien hoe het zat met de rolstoeltoegankelijk van het lesgebouw. Wat natuurlijk niet onbelangrijk is als je in een rolstoel zit. Deze eerste indruk was goed. Na wat wikken en wegen heb ik gekozen voor de opleiding Toegepaste Psychologie.

Stapje voor stapje dichterbij mijn doel

Dit is de juiste keuze geweest. Met plezier heb ik de opleiding in vier jaar doorlopen. Uiteraard heb ik ook behoorlijk wat stressvolle momenten gehad, maar dat hoort natuurlijk bij het studentenleven. Toen ik vier jaar geleden aan mijn opleiding begon had ik eigenlijk al meteen een nieuw doel gesteld. Namelijk doorstuderen en psycholoog worden. Aan het begin van het hbo heb ik dit doel op een lager pitje gezet. Eerst maar zien hoe Toegepaste Psychologie mij afging. Toen ik na twee jaar de conclusie kon trekken dat dit goed ging heb ik uitgezocht hoe ik makkelijker kon doorstromen. Ik kon binnen het hbo een aantal vakken aan de universiteit volgen. Op deze manier kon ik zien of ik het niveau aankon. Hierdoor werd de overstap van het hbo naar de universiteit minder zwaar, doordat ik minder vakken hoef te volgen in het pre-master jaar.

Raak schieten

De pre-master is zeker niet makkelijk, maar ik probeer steeds kleine doelen te stellen. Om zo steeds dichterbij mijn hoofddoel te komen. Doelen geven mij focus tijdens het studeren en hebben ervoor gezorgd dat ik mijn Hbo-diploma haalde. Nu ga ik er alles aan doen om ook bij mijn volgende doel, psycholoog worden, raak te schieten.

Het studentenleven van een rollende student.

Wiel&Deal interviewt verschillende studenten met een beperking over hun ervaringen rondom het studentenleven en alles wat hierbij kijken komt. Dit keer vertelt Anniek haar verhaal.

Dit is Anniek

Anniek is 23 jaar zit in het tweede jaar van de opleiding social work aan de Hanzehogeschool in Groningen. In haar vrije tijd luistert Anniek graag naar muziek, spreekt ze met vrienden af en slaat zij met plezier een boek open. Daarnaast vindt zij het ook leuk om festivals te bezoeken. Dit gaat soms niet zonder slag of stoot. Anniek heeft namelijk Cerebrale Parese door vroeggeboorte. Cerebrale Parese is een bewegingsstoornis die wordt veroorzaakt door een beschadiging in de hersenen. Hierdoor gaat zij rollend het leven door.

Op naar het hbo

Voordat Anniek met Social Work begon heeft zij de mbo-opleiding Sociaal Maatschappelijke Dienstverlening afgerond. Dit bleek uiteindelijk toch niet echt een studie voor haar te zijn. Deze studie richtte zich volgens Anniek vooral op financiële en juridische zaken. Het begeleiden van mensen sprak haar meer aan. Hierdoor was de keuze snel gemaakt, ze ging doorstuderen!

Voordat ze begon op het hbo zat Anniek met een aantal vragen rondom haar beperking. Zou ik met mijn beperkte energieniveau het tempo wel aankunnen van deze nieuwe opleiding? Op het hbo zijn colleges vaak verplicht en maak je lange dagen op school. Doordat Anniek een chronische beperking en een lichte vorm van autisme heeft is ze sneller vermoeid. Daarnaast heeft Anniek hulp nodig bij de toiletgang en past zij niet onder de standaard tafels, aangezien haar elektrische rolstoel te hoog is. Is het mogelijk om aangepast meubilair aan te vragen en kan ik ondersteuning krijgen bij de toiletgang? Dit soort vragen schoten allemaal door haar hoofd.

Anniek heeft nu een eigen verplaatsbare tafel die zij kan gebruiken bij de lessen. Voor de toiletgang moet nog iets geregeld worden. “Door Corona waren alle colleges van het eerste jaar online. Dit zorgde ervoor dat ik minder hulp nodig had. Dit was dan wel weer een voordeel van de pandemie.” Anniek kijkt met een goed gevoel terug op haar succesvolle eerste jaar. Dat ze in 1 jaar haar propedeuse heeft haar laten inzien dat ze goed op haar plek zit en de studie aankan.

Het valt Anniek op dat het niet altijd even duidelijk is waar je terecht kan wanneer je een student bent met een ondersteuningsvraag. “Je moet nu op veel verschillende plekken zijn om voorzieningen te regelen. Het is belangrijk dat dit duidelijker wordt aangegeven. Nu is dit soms een hele zoektocht, zeker wanneer je een lichte vorm van autisme hebt. Zelf had ik het fijner gevonden wanneer dit alles op één plek geregeld kon worden.” Echter geeft Anniek aan dat er ook al veel goed gaat. “Ze behandelen je op de Hanzehogeschool heel volwaardig, je bent hetzelfde als ieder ander. Ze verwachten veel zelfstandigheid, dit vond ik fijn om te merken. Ook zijn de gebouwen van de Hanze rolstoeltoegankelijk, zo gaan veel deuren automatisch open. Hier was ik positief door verrast.”

Deel 2

Een kijkje in Anniek haar studentenleven

Anniek is niet alleen in de boeken te vinden. Een drankje doen of een avondje uit gaat zij zeker niet uit de weg. Wel geeft zij aan dat er op dit gebied best wat te halen is betreft rolstoeltoegankelijkheid. “Heel veel uitgaansgelegenheden in Groningen bevinden zich in oude gebouwen, waardoor je vaak met stoepen en trappen te maken krijgt. Ditzelfde geldt voor studentenkamers. Je ziet hier helaas nog niet veel terug van het VN-verdrag.” Anniek zou het mooi vinden als meer uitgaansgelegenheden een plank bij de hand zouden hebben, zodat deze bij een kleine stoep neergelegd kan worden. Waar mogelijk wil zij graag zien dat er liften worden geïnstalleerd, zodat er meer gebouwen toegankelijk worden. Ook vindt zij het belangrijk dat gebouwen op toegankelijkheid worden getest door iemand die daadwerkelijk een beperking heeft. “Bovendien moeten studentenverenigingen zich meer gaan verdiepen in dit onderwerp. Op dit moment is er namelijk maar 1 vereniging waar ik naar binnen kan.”

Op jezelf wonen, een grote stap

Sinds kort woont Anniek op zichzelf. Een spannende maar ook zeker leuke stap. Ze heeft haar eigen appartement in een wooncomplex in Groningen. In dit gebouw zit een zorgstichting die zorg aan haar en andere bewoners verleent. Ze vindt het erg fijn dat ze de eigen regie in handen heeft en geen verantwoording hoeft af te leggen aan de hulpverleners. Ze kan helemaal haar eigen gang gaan.

Focus op wat er mogelijk is

Anniek wil het volgende meegeven aan (aankomende) studenten met een beperking. “Wees erop tijd bij met het aanvragen van voorzieningen. Ga het gesprek aan en geef duidelijk aan wat je nodig hebt. Geniet van je studententijd en focus op wat er wel allemaal mogelijk is!”

Introductieweken voor aankomende studenten.

Wanneer het nieuwe studiejaar begint ben je natuurlijk ook veel bezig met het verkennen van je (nieuwe) studiestad. Om nieuwe mensen én de stad te leren kennen, kan je je inschrijven voor de introductieweek.? In Groningen wordt de KEI-week georganiseerd om de nieuwe studenten kennis te laten maken met de stad en het studentenleven.
Misschien wil jij graag mee doen, maar twijfel je in hoeverre deze week toegankelijk is voor jou. Dit zijn 5 punten waarom het een goed idee is om je tóch aan te melden!
1. Een introductieweek is dé manier om door ervaren studenten mee te worden genomen in de stad. Op deze manier verdwaal je de eerste weken van je studie minder snel.
2. Daarnaast is het door een introductieweek makkelijk om je studententijd te beginnen met een aantal mensen die je kent. Tijdens de KEI-week geef je je op in een groepje gericht op je studie of interesses. Op deze manier heb je meer kans dat je op je plek zult zijn.
3. Een introductieweek is geheel vrijblijvend. Ben je een keer moe of heb je geen zin om naar een bepaalde activiteit te gaan? Dan doe je het lekker niet.
4. Het afgelopen jaar hebben wij contact gehad met stichting KEI over hoe de KEI-week toegankelijker kan worden gemaakt. Dit heeft ervoor gezorgd dat veel activiteiten ook toegankelijk zijn als je een functiebeperking hebt.
5. Het is mogelijk om op het aanmeldformulier van de Kei-week aan te geven dat je een functiebeperking hebt. Op deze manier kunnen zij contact met je opnemen om te kijken hoe zij jou het beste kunnen ondersteunen tijdens deze week.

Twijfel jij nog steeds of jij je wel moet aanmelden voor een introductieweek in je studentenstad? Je kunt altijd contact met ons opnemen om je twijfels te uiten en hierover met ons in gesprek te gaan.

Studeren met een lichamelijke beperking, zo doe je dat!

Wiel&Deal interviewt verschillende studenten met een beperking over hun ervaringen rondom het studentenleven en alles wat hierbij kijken komt. Dit keer vertelt Max zijn verhaal.

Dit is Max

Max is 23 jaar en heeft een druk studentenleven. In Utrecht heeft hij de opleiding bedrijfskunde afgerond en hij is nog niet uitgestudeerd. Komend schooljaar begint hij aan een master Beleid, Communicatie en Organisatie aan de universiteit in Amsterdam. In zijn vrije tijd sport Max graag, gaat hij bier drinken met vrienden en leuke dingen doen met huisgenoten en zijn vriendin. Naast dit alles is Max ook aan het werk. Hij bekommert zich om de klantvriendelijkheid van een logistiek bedrijf.

Mensen zien natuurlijk dat je net wat anders loopt en je weet niet goed hoe hierop gereageerd gaat worden

Max heeft een lichte vorm van spina bifida. Hierdoor loopt hij net wat anders en maakt hij gebruik van een katheter. Dit maakte dat hij met vragen zat voordat hij begon met studeren. Deze vragen gingen vooral over hoe andere studenten zouden reageren op zijn beperking. “Mensen ziet natuurlijk dat je net wat anders loopt en je weet niet goed hoe hierop gereageerd gaat worden. Voor dit soort zorgen kan je niet echt terecht bij een decaan of studieloopbaanbegeleider.” Uiteindelijk bleken zijn studiegenoten er gelukkig geen big deal van te maken en had hij al snel leuke vrienden gevonden. “Mijn vrienden weten nu veel details over mijn beperking. Ze zijn er zelfs nieuwsgierig naar. Voor mijn gevoel heb je echte vrienden als zij vragen stellen en interesse tonen naar jou toe en je beperking.”

Naast de sociale kant moesten er ook een aantal praktische zaken geregeld worden. Doordat Max een katheter gebruikt is het voor hem belangrijk dat hij om de drie uur naar het toilet kan. “Het is dan altijd maar de vraag of je rooster goed op deze tijden aansluit. Anders moet je toch met een opvallend tasje door het lokaal lopen wanneer je naar het toilet gaat. Gelukkig ben ik van mijzelf niet een ongemakkelijk persoon, maar dit is in het begin toch spannend.”

Een kijkje in het studentenleven van Max

Het studeren bevalt Max goed. Zijn ervaring met Hogeschool Utrecht is positief. Hij heeft met de coördinator van de opleiding besproken dat hij door zijn katheter last kan hebben van heftige blaasontstekingen. “Ik heb aangegeven dat wanneer dit het geval is ik mij moeilijker kan concentreren en hierdoor mogelijk tentamens kan missen. Dit is goed gegaan tijdens mijn hbo-opleiding. Ik probeerde de toetsen altijd te maken en dit is gelukt! Ook op de universiteit heb ik dit verteld, zij lijken er redelijk soepel mee om te gaan en willen je graag helpen.”

Naast het studeren geniet Max ook van al het andere wat het studentenleven te bieden heeft. Huisfeestjes en clubs ging hij (voor Covid) niet uit de weg. “Gelukkig is het voor mij geen probleem om clubs binnen te komen. Wel heeft mijn beperking een keer gezorgd voor een wat ongemakkelijke situatie. Doordat ik iets anders loop dan normaal dacht een bewaker van een club dat ik heel dronken was. Hij geloofde niet dat dit door mijn beperking kwam en liet mij niet binnen. Een vriend was het hier niet mee eens en nam het voor mij op. Hierdoor mag hij nu een jaar niet in de club komen. Gelukkig kunnen we hier goed om lachen.”

Ga overal heen met een lach. Iedereen heeft wel iets wat minder gaat.

Hoewel Max zelf tevreden is over zijn studentenleven geeft hij wel aan dat er zeker ruimte is voor verbetering. Zo ziet hij om zich heen hoe weinig plekken rolstoeltoegankelijk zijn. “Ook zijn er weinig toiletten voor mensen met een beperking. Daar zijn ze mee bezig. Helaas loop je altijd wel tegen wat problemen aan.”

Wel heeft Max het gevoel dat je in 2021 in een inclusievere samenleving terecht komt. “Er is meer aandacht voor mensen een beperking. Ik heb het gevoel dat er vrijer geleefd kan worden en er meer mogelijkheden zijn.”

De vraag: ‘Wat zou je meegeven aan een (aankomende) student met een beperking?’ beantwoord Max als volgt. “Ik ga altijd overal naartoe met een lach. Iedereen heeft altijd wel iets wat minder gaat of moeilijker is. Probeer het te relativeren. Juist als jij je onzeker opstelt en je gedraagt als een persoon die door een beperking veel tegen heeft zitten en hulp nodig heeft gaan mensen ook zo op jou reageren. Ga ervoor en kijk vooral naar de mogelijkheden. En vrees niet om af en toe een beetje misbruik te maken van je beperking. Dit mag soms best!” ;D

Het verhaal van Pieter

Pieter is een student van 22 jaar. Hij heeft een spierziekte en is  daardoor rolstoelgebonden. Hij had besloten dat hij in Groningen wilde studeren. Maar omdat hij niet in de buurt woonde moest hij op zoek naar geschikte woonruimte. Het leek hem een leuk idee om samen met een aantal vrienden een huis te gaan huren en daar samen te gaan wonen. Dit leek zijn vrienden ook een goed plan. Vervolgens gingen ze op zoek naar een geschikt huis. Dat bleek erg lastig. Het was of te duur of niet geschikt voor Pieter. Tijdens deze zoektocht keek Pieter ook naar andere mogelijkheden om te gaan wonen.

Naast het zoeken naar een geschikte woonplek ging Pieter zich ook oriënteren op een leuke studie. Hij bezocht hiervoor de open dag van de Rijks Universiteit Groningen. Pieter werd daar gewezen op het bestaan van Wiel&Deal. Dit leek Pieter wel wat. Hij nam contact op en werd door Maaike geïnformeerd over alle stappen die hij moest zetten om een aangepaste studentenkamer te kunnen huren. Dat was een hele waslijst, en werd hij vele malen van het kastje naar de muur gestuurd door de gemeente en woningcorporaties. Gelukkig wist Maaike de weg en nam zij deels het overleg met gemeente en woningcorporaties over van Pieter. Hierdoor lukt het uiteindelijk om een aangepaste kamer te kunnen krijgen.

Ondertussen werd contact gelegd met Emile.nu om voor hem de benodigde ondersteuning te regelen. Het was in het begin veel geregel maar nu volgt hij met veel plezier de opleiding Biologie aan de Rijks Universiteit Groningen.